این زمستان چرا تمامی ندارد

چرا اینقدر تلخ است

یاد زمستان (جای خالی سلوچ) می افتم

حتما باید جان بگیری تا بروی (رجوع ، جای خالی سلوچ)

اسفند جان

من یک سال چشم به راهت بودم

من تو را بییشتر از بهار می پسندیدم

تو را به شور و شوقت می شناختم

اسفند جان ، شما پادرمیانی کن . مادر بهار را خبر کن و بگو اینجا جماعتی چشم به راه تو اند

تو بیا تا این سال سیاه تمام شود

انگار اخوان همین امروز اینها را سروده باشد ، داغهای ایران به تکرار است موجها خوابیدهاند، آرام و رامطبل توفان از نوا افتاده استچشمههای شعلهور خشکیدهاندآبها از آسیا افتاده استدر مزار آباد شهر بی

تجربه نشان داده فیلمهایی که بر پایه رمان هستند، هیچ کدامشان به پای رمان اصلی شان زیبا نیستند

من هنوز رمان (گتسبی بزرگ ) را نخوانده ام ولی امشب محو این فیلم شدم

مردی که حتی روحش ، دل به نور سبزی بسته بود که خانه معشوقه را نشان می داد

فیلم گتسبی تقابل عشق و شهوت و ثروت و مالکیت است

این روزهای کرونایی اگر تمام شود ، بی شک رمانش را خواهم خواند